|
نام تور : |
فارس و کهکیلویه وبویراحمد |
|
زمان اجرا : |
28 اسفند – 4 فروردین ، پنج شب و شش روز |
|
گشت : |
ارگ گوگد ، آبشار مارگون ، غار چال نخجیر ، طبیعت زیبای بهاری کهکیلویه و چهار محال بختیاری |
|
خدمات : |
بیمه ، وسیله نقلیه توریستی ، 5 شب اقامت هتل * 3 ( شیراز ، شهرکرد ، یاسوج ) ، 6 وعده صبحانه 6 وعده ناهار ، ورودیه ها ، پذیرایی ، راهنما |
|
قیمت : |
420،000 تومان |
|
ظرفیت : |
30 نفر |
|
سطح تور : |
بازدید آثار تاریخی و طبیعت گردی |
|
لوازم مورد نیاز : |
کفش کوه پیمایی ، لباس گرم و مناسب ، کوله یک روزه و چند روزه ، کارت شناسایی ، زیرانداز |
|
مهلت ثبت نام : |
پایان وقت اداری 24 اسفند |

استان فارس
فارس و فارسی شکل عربی شده پارس و پارسی هستند. نام زبان فارسی برگرفته از نام قدیم این منطقه، پارس بزرگ، است که به علت حکومت شاهان هخامنشی به کل منطقهٔ ایران اعمال میشد. در زمان زندیه کریم خان زند مایل بود نام رسمی این قسمت از سرزمین زیر حکومت خود را به پاپون تبدیل کند که نزدیکانش با این نظر او مخالفت کردند.
نقش برجسته ساسانی در بیشاپور
استان فارس مرکز امپراتوری بزرگ هخامنشیان به پایتختی پاسارگاد و تخت جمشید بوده است. پیش از اسلام دو پادشاه بزرگ ایرانی به نامهای کورش بزرگ و اردشیر بابکان از این ناحیه برخواستند و به ترتیب سلسلههای بزرگ هخامنشی و ساسانی را پدید آوردند. اسکندر نیز بعدها تعدادی شهر در این استان تأسیس کرد. فارس بین سلسلههای بسیاری دست به دست شد و آثار باستانی و تاریخی زیادی از آنها به جای ماند که هر کدام به عنوان میراث جهانی ارزشهای خود را دارند و بازگوکننده تاریخ فارس، ایران و غرب آسیا هستند. ویرانههای پاسارگاد، بیشاپور، تخت جمشید، حمام خانه دهکهنه، شهر گور و کاخ اردشیر بابکان هـمگی بیانگر این موضوع است. بعد از اسلام نیز استان فارس مرکز سلسلههای آل بویه و زندیه بوده است و در دوران قاجاریه نیز از مراکز مهم حکومتی بوده است.همچنین در دوره ساسانیان، کازرون و بیشاپور پایتخت ایران بوده اند.
طبیعت استان فارس
استان فارس تقریباً در جنوب ایران قرار دارد. از شمال به استان اصفهان، از شرق به استان یزد و استان کرمان، از جنوب به استان هرمزگان، از غرب به استان بوشهر و از شمال غربی به استان کهگیلویه و بویراحمد محدود است. پهناوری آن ۱۳۳٬۱۰۰ کیلومتر مربع و میانگین بلندی آن از سطح دریا ۱۵۴۰ متر است. بلندترین قله فارس کوه بل واقع در جنوب شهر اقلید است که در تمام فصول گرم سال پوشیده از برف است.
آب و هوا
سه ناحیه آب و هوایی گوناگون در استان فارس وجود دارد. نخست ناحیه کوهستانی شمال و شمال غربی با زمستانهای نسبتاً سرد و تابستانهای معتدل. دوم نواحی مرکزی و غربی با زمستانهای نسبتاً بارانی و معتدل و تابستانهای گرم و خشک. ناحیه سوم در جنوب و جنوب شرقی دارای زمستانهای معتدل و تابستانهای بسیار گرم است
استان کهگیلویه و بویراحمد
کهگیلویه و بویراحمد یکی از استانهای کشور ایران است. مرکز آن شهر یاسوج است و با مساحتی حدود ۱۶هزار و ۲۴۹ کیلومتر مربع، سرزمینی نسبتاً مرتفع و کوهستانی است.
جمعیت کهگیلویه و بویراحمد بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۳۴،۲۹۹ نفر بوده که ۵۲درصد آنها در روستاها و مابقی در شهرها سکونت دارند.
مکانهای دیدنی
کهگیلویه و بویراحمد دارای ۲۱۷ گردشگاه زیارتی و تفرجگاهی است که گردشگران تابستانی میتوانند از آنها دیدن کنند.
* شهر توریستی و زیبای سی سخت همچون نگینی در دامنه کوه دنا دارای آب و هوای دلپذیر و سالم.
* رودخانههای مارون، چرام، نازمکان، بشار، زهره و مهریان بهمراه هزاران چشمه سار دیگر و در کنار آنها سد کوثر، شاه قاسم و شاه مختار یاسوج.
* ۴۰قله بالای چهار هزار متر دنا
* آبشارهای کمردوغ دیشموک، تنگه مهریان و گنجهای یاسوج و تنگ سولک بهمئی.
* باغ چشمه بلقیس چرام، امامزادههای کهگیلویه و دشت بلاد شاپور دهدشت، دژ سلیمان و چندین دژ دیگر.
* آثار تل چگاه، آب گرمون، آب شوران، شهر لارندن، آب انبارها، کاروانسراها، قلعهها، گورستان سه طبقه و تنگ سولک در رشتهکوههای بهمئی.
* تنگ تکاب، محل برخورد آریو برزن با اسکندر مقدونی و قلعههای قدیمی متعدد شامل قلعه دختر، قلعه مانگشت، قلعه رئیسی و دژ سلیمان که مجموع آنها به «دلی مهرگان» معروف است.
* تنگ شلال دون، رودخانه و بیشه زیبای شاه بهرام، روستای زیبای باغستانی مارین، تنگ هنگان و بقعه امامزاده «بیبیحکیمه» خواهر امام رضا در شهرستان گچساران
* غارها و اشکفتهای کوهستانها.
۱۸ رودخانه کوچک و بزرگ، ۴۰ چشمه جوشان آب آشامیدنی و معدنی، ۱۷حلقه قنات، پنج آبشار، سه دریاچه، ۶۰دره و تنگه، بوستانها و دشتهای سرسبز، امامزادهها، گنبدها، قلعهها، کاروانسراها، مساجد، آب انبارها آتشکدهها، پلها و برجهای تاریخی از دیگر نقاط گردشگری منطقهاست.
نامهای ایلات جاکی (مترادف با زمیگان)، چرام، دشمن زیار و بویر احمد (مترادف با باوی= بئونی اوستا) به ترتیب به معانی دارندگان زمینهای ییلاقی و قشلاقی، رمه سفید، ستم کننده به دشمن و ده هزار نفری می باشند. یعنی ایل باوی (بویر احمد) با تعداد نفرات کثیر بزرگترین ایل منطقه بوده است.



















