اینجا تهرونه؟

تهران در ۷۸۰ سال پیش دهکده سرسبزی بود با ۲۷/۰ کیلومترمربع و چون مغولان ری را گشودند و سپس خرابش کردند این قصبه به وسعت ۰۶/۱ کیلومتر مربع رسید و چون قباله این شهر به صفویان رسید و مردم و مال و حشمش فزونی یافت، گسترش اش به ۴/۴ کیلومتر مربع رسید و دارای دیوار و برج و کندگ (خندق) و جانشین شهرری شد. با همین وسعت صفویه، اشرف غلجایی (افغان)، نادر و زندیه را پشت سر نهاد و چون ناصرالدین شاه بلاد کفر را دیده و دیار فرنگ چشم اش را گرفته بود، هوش از سرش رفت، تمام آثار گذشته را تخریب و وسعت را به ۱۹ کیلومتر مربع رساند.

رضاشاه هم که چیزی جلودارش نبود، در و دروازه های شهر را به هم ریخت و مساحت این عروس هزارداماد را به ۳۰ کیلومتر مربع رساند، در زمان فرزندش به ۵۰۰ کیلومتر مربع و فی الحال ۹۰۰ کیلومتر مربع، کوه، جنگل، حریم رودها و سدها هم در امان نیستند. بر سرمان چتری سیاه، آسمان هر روز تنگ تر، دره های زیبای اوین درکه پرساخت و سازتر و فرحزاد زیبا درختانش کپک زده، زمین های حاصلخیز شهرری و به طور کلی جنوب شهر آکنده از فاضلاب شمال شهر، پسماند مصالح ساختمانی و پساب پالایشگاه و شهر هم در حال تهوع از ماشین و ضایعات سمی.

ادامه مطلب...