جمهوری کنیا که در شرق قاره آفریقا قرار گرفته‌است، با مساحت ۵۸۲۶۴۶ کیلومتر مربع، و پس از ماداگاسکار، چهل و هفتمین کشور وسیع دنیاست. همسایگان آن شامل کشورهای تانزانیا در جنوب، اوگاندا در غرب، سودان در شمال غربی، اتیوپی در شمال، سومالی در شمال شرقی می‌باشند و اقیانوس هند نیز در شرق آن واقع گردیده‌است

پایتخت آن نایروبی است و مومباسا، کیسومو و ناکورو شهرهای مهم آن محسوب می‌گردند. کشور کنیا به هشت استان تقسیم گردیده که هر کدام توسط یک استاندار اداره می‌گردد. هراستان به هفتاد و یک منطقه ، هر منطقه به ۲۶۲ بخش و هر بخش به ۱۰۸۸ ناحیه تقسیم شده‌اند. دولت بر کار استانداریها نظارت می‌کند. جمعیت این کشور طبق آخرین سرشماری رسمی که در سال ۱۹۹۷ انجام شده یازده میلیون و پانصد هزار می‌باشد. هفتاد و سه درصد مردم کنیا مسیحی، نوزده درصد آنیمیست و شش درصد مسلمان هستند. زبان‌های رسمی آنان سواحلی وانگلیسی است

فسیل‌های یافته شده در آفریقا نشان می‌دهد که پستانداران از ۲۰ میلیون سال پیش در آن زندگی می‌کرده‌اند. یافته‌های اخیر در کنار دریاچه تورکانای کنیا نشان می‌دهد که انسانهای نخستین حدود ۵/۲ میلیون سال پیش در آن زندگی می‌کرده‌اند. در سال ۱۹۸۴، ریچارد لیکی و کامویا کیمئو اسکلت یک پسر بچه تورکانایی را در دریاچة تورکانا کشف کردند که مربوطه به ۶/۱ میلیون سال پیش است. صدها فسیل دانیاسوریهای کریاتاکوس / تروپود و کروکودیل‌های غول پیکر در اطراف کنیا در سال ۲۰۰۴ کشف شده‌است. فسیلهای مربوط به دوران سسوزوئیک (بیش از ۲۰۰ میلیون سال پیش) توسط گروه جستجوی دانشگاه یوتا و موزة ملی کینا در جولای آگوست ۲۰۰۴ در لوکیتانگ جورج در نزدیکی دریاچة تورکانا پیدا شده‌است

با عبور خط استوا از کمربند میانی کنیا، مناطق مرکزی، شمال و شمال شرقی بسیار خشک و گرم است. اما مناطق ساحلی که در کنار اقیانوس هند قرار دارد آب و هوایی گرم و مرطوب دارد.

مساحت کنیا ۵۸۲۶۴۶ کیلومتر مربع (۲۲۴۹۶۱ مایل مربع) است که از مقدار یاد شده '۵۶۹۲۵۰ کیلو متر مربع ان خشکی و مابقی را ابهای داخلی از چمله دریاچه‌های ویکتوریا و رودلف را تشکیل داده‌است.

کنیا آب و هوایی معتدل دارد. در مناطق ساحلی هوا گرم و مرطوب و در مناطق شمالی و شمال شرقی بسیار خشک و گرم است.

در طول سال نور خورشید زیادی به کشور می‌تابد و لباسهای تابستانی همیشه مورد استفاده‌اند. هر چند معمولاً شبها و صبح زود کمی هوا سرد می‌شود. فصل طولانی بارش باران از آوریل تا ژوئیه‌است. فصل کوتاه بارش باران از اکتبر تا دسامبر است. بارش باران گاهی در بعدازظهر و عصر سنگین می‌شود. گرم ترین دوره از فوریه تا مارچ و سردترین دوره از جولای تا آگوست است. مهاجرت سالانه بین ژوئیه و سپتامبر رخ می‌دهد که میلیونها جانور وحشی در آن حضور دارند. این حادثه یکی از محبوب ترین صحنه‌های فیلمسازان می‌باشد

تنوع نژادی زیادی در کنیا وجود دارد. اختلافات بین گروه‌های مختلف باعث بروز مشکلات زیادی در کنیا می‌شود. نظام KANU در سالهای ۱۹۹۰ به رهبری رئیس جمهور اسبق، دانیل توروینچ آراپ موی، به خاطر استفاده از خشونت برای سرکوب کردن سیاستهای چند حزبی شماتت می‌شد. وجود گروه‌های مخالف از نژادهای مختلف باعث شد تا دانیل آراپ موی از سال ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۲ قدرت را در اختیار داشته باشد.

گروه‌های نژادی: کیکویو ٪۲۲، لوهیا ٪۱۴، لو ٪۱۳، کالنجین ٪۱۲، کامبا ٪۱۱، کیسی ٪۶، آمرو ٪۶، سایر آفریقایی‌ها ٪۱۵، غیر آفریقایی (آسیایی / دسی، اروپایی و عرب) ٪۱.

گروه‌های دینی: پروتستان ٪۳۵، کلیسای کاتولیک کنیا ٪۳۳، اسلام ٪۱۸، کلیسای روز هفتم ٪۱۰، مذهبیان سنتی ٪۱۰، سایر مذاهب مثل هندو: براهمابودا و بهایی. شهرهای بزرگ: نایروبی، مومباسا، کیسومو، ناکورو والدورت.

بغیر از پرچم ملی، کنیا هنوز لباس ملی ندارد که معرف تمامی گونه‌های نژادی موجود در آن باشد. با داشتن بیش از ۴۲ فرهنگ مختلف، کنیا مراسم و آیین‌های تستی مخصوص به خود را دارد. هر چند، تلاشهای زیادی برای طراحی لباس ملی معرف مردم کنیا انجام شد که چیزی شبیه یه لباس از گانا است.

کیتگ، یک پارچه کتانی را که از رنگهای مختلف بافته شده، و قلابدوزی‌های سنگین دارد، بعنوان لباس آفریقایی پذیرفته شده‌است. این لباس در بسیاری از کشورهای آفریقایی، بعنوان لباس رسمی در جشن‌ها و مراسم استفاده می‌شود.

کانگا (لباس آفریقایی) نیز یکی دیگر از لباسهای متداول در خانه‌های کنیایی است. کانگا قطعه‌ای لباس به اندازة ۵/۱ در ۱ متر است که جمله‌های زیبا به زبان کیسامیلی (یا انگلیسی) بر روی آن چاپ شده‌است و اغلب زنان آنرا بدور کمر و بالا تنة خود می‌پیچند. از این نوع لباس بعنوان دامن، گهواره کودک، پتوی پیک نیک، لباس شنا و . . . نیز استفاده می‌شود.

سیاست در کنیا

سیاست در کنیا در قالب حکومت جمهوری دموکراتیک  تعریف می‌شود که رئیس‌جمهور در آن در راس امور قرار دارد. رئیس جمهور کنیا هم رئیس حکومت است و هم رئیس دولت.

این کشور در سال 1963 میلادی از زیر سلطه انگلستان خارج شد و استقلال یافت. این استقلال به رهبری جومو کنیاتا تحقق یافت که تا سال 1978 که دانیل اراپ موی به قدرت رسید، حدود 24 سال زمامدار این کشور بود.

نرخ بیکاری بالا، رواج کارهای غیرقانونی و فقر مهمترین معضلات این کشور هستند. اغلب مردم کنیا زیر خط فقر بین‌المللی (یک دلار در روز) زندگی می‌کنند.

اقتصاد در کنیا

تولید ناخلص داخلی این کشور در سال 2006 میلادی با رشدی 1/6درصدی نسبت به سال پیش از آن، 48/41میلیارد دلار بود.

1/963 میلیون نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند که 75 درصد آنها در بخش کشاورزی مشغول به کار هستند. نرخ بیکاری در کنیا بسیار بالاست و در سال 2001 میلادی 40 درصد از نیروی آماده به کار این کشور بیکار بود.

نیمی از مردم این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند و نرخ تورم در کنیا 5/14 درصد است. صادرات این کشور شامل چای، صنایع‌دستی، قهوه، مواد پتروشیمی و ماهی است که به کشورهای اوگاندا (9/15 درصد)، انگلیس (3/10درصد)، آمریکا (2/8 درصد)، هلند(9/7 درصد)، تانزانیا (7/7درصد) و پاکستان (9/4 درصد) صادر می‌شود.

محصولات وارداتی این کشور شامل ماشین آلات و تجهیزات حمل‌و‌نقل، محصولات پتروشیمی، وسایل موتوری، آهن و فولاد و مواد پلاستیکی است که از کشورهای امارات متحده عربی (8/11درصد)، هند (8/8درصد)، چین (3/8 درصد)، عربستان سعودی(3/8درصد)، آمریکا (7 درصد)، آفریقای جنوبی (4/6 درصد)، انگلیس (3/5 درصد) و ژاپن(7/4درصد) وارد می‌شوند.

 

مردم کنیا

36 میلیون و 913 هزار و 721 نفر در کنیا زندگی می‌کنند. میانگین سنی آنها 6/18 سال است. امید به زندگی در این کشور برای مردان24/55 سال است و برای زنان 37/55 سال.

7/6درصد از مردم آن به ایدز مبتلا هستند و در سال 2003 میلادی 150 هزار نفر بر اثر این بیماری جان خود را از دست دادند.

45 درصد از مردم آن پروتستان و 33 درصد پیرو کلیسای کاتولیک رم هستند. 10 درصد از جمعیت آن هم مسلمان هستند.

زبان رسمی این کشور به دلیل اینکه سال‌ها مستعمره انگلیس بود، انگلیسی است. زبان سواحیلی نیز در این کشور به عنوان زبان رسمی استفاده می‌شود.

ارتباطات در کنیا

293 هزار و 400 خط تلفن ثابت و 485/6خط تلفن همراه در این کشور وجود دارد. دامنه اینترنتی آن ke. است. 77/2میلیون نفر در این کشور کاربر اینترنت هستند.